Nieuwsbrief Roemenixeb juni 2011
Sleeuwijk, Juni 2011
"x85..wat gaat het u aan? Volgt gij mij" (Joh. 21: 22b)
Lieve vrienden!
Misschien een wat vreemde tekst boven een rondzendbrief, die enige verduidelijking vraagt. Ik zal dat dan ook doen. Toen we begin mei terug waren van een reis van zox92n 6000 km. naar diverse plaatsten in Roemenixeb, waren er verschillende mensen die me vroegen of dit nu allemaal nog wel nodig is: Roemenixeb is een EU-land, er zijn in Nederland ook heel veel Roemenen en het kost toch best veel geld en moeite allemaal…! Allemaal waar, het gaat niet van zelf en het kost ook inderdaad wel wat: Ans en ik kwamen beiden wat gehavend terug uit de strijd: Ans met gekneusde ribben en ik met een gekneusde knie..Toch weet ik heel zeker, dat we daar waren waar de Here God ons wilde hebben op dat moment. Ik weet heel zeker dat we Hem dan ook gevolgd zijn. Leest u maar verder over een paar wonderlijke ontmoetingen.
Baia de Arama
Op maandagmorgen vertrokken we al vroeg om opnieuw af te reizen naar Baia de Arama: Een plaatsje aan de andere kant van de Karpaten. In onze bus hadden we ongeveer 800 kg. aan hulpgoederen. De voorganger en zijn vrouw die we al kenden van de vorige reis ontvingen ons letterlijk met open armen. Met man en macht zijn ze een kerk annex gemeenschapshuis aan het bouwen, om de armen (voornamelijk zigeunergezinnen) te helpen en hen ook de weg naar de Here Jezus te wijzen. De goederen hebben we diezelfde dag uitgedeeld. Onze rol in dit hele gebeuren is bescheiden: Alles gebeurt door en voor Roemenen, onze voedselpakketten zijn alleen een aanmoediging, maar volgens de voorganger betekent ons bezoek van zo heel ver enorm veel voor hen en de hele gemeenschap.
Baptist Theological Institute, Boekarest
Dinsdagmorgen opnieuw een lange reis voor de boeg: Boekarest. Hier was ik na al die jaren nog nooit geweest en ik was erg benieuwd hoe het er uit zou zien. Ons doel was de Baptisten Bijbelschool, een oud gebouw waar zox92n 70 studenten opgeleid worden tot voorganger. Sinds de oprichting in 1921 zijn hier zox92n 1000 dominees opgeleid. Wat was ons doel? Het klinkt gek, maar de studenten op deze school eten vaak niet veel meer dan droog brood en gekookte aardappels. De Baptistenkerken in Roemenixeb ondersteunen de school, maar hebben zelf ook weinig middelen. De overheid subsidieert de school ook niet. Onze bus was dus weer vol met een kleine 1000 kg aan levensmiddelen, en opnieuw gingen we de Karpaten door. Onze bus, die inmiddels een respectabel aantal kilometers op de teller heeft staan, hield zich goed en alles kon x92s avonds uitgeladen worden. Wij als gasten kregen een goede maaltijd en we voelden ons dan ook zeer welkom. De studenten waren met Paasverlof en wij mochten in xe9xe9n van de slaapzaaltjes in wat oude x91ziekenhuisbeddenx92 overnachten. Geen hanengekraai of blaffende honden de volgende morgen, maar hardwerkende straatwerkersx85Bij het afscheid was de administrateur van de school zeer geroerd en vertelde hij ons, dat ze vaak gasten hadden, maar nooit gasten die van zo ver kwamen om iets te brengen..
Zuid Roemenixeb
Ons laatste reisdoel was bijna net zo ver als naar Boekarest: Het diepe zuiden, nog voorbij de stad Craiova. Hier wonen en werken twee Roemeense Evangelisten met hun vrouwen, die samen zox92n 12 gemeenten hebben gesticht en daar leiding aan geven. De reis ging opnieuw door de Karpaten, nu op een ander punt. Het was erg warm en de reis duurde lang, maar ook nu weer waren we meer dan welkom. Een klein zigeunerkerkje in een smerig dorpje was ons doel en we mochten eerst luisteren naar wat liederen, die weliswaar niet helemaal zuiver klonken, maar wel heel erg gemeend waren! De meegebrachte spullen werden eerlijk verdeeld en bij een van de Evangelisten bleven we slapen. De Bulgaarse grens was met het blote oog te zien, de Servische grens was ook niet ver. We waren x91in the middle of nowherex92 en ik voelde me erg ver van huis! De Evangelist vertelde ons, dat een gedeelte van onze spullen naar Bulgarije gebracht zou worden, waar ook nog veel Roemenen wonen. Ons bezoek en de meegebrachte spullen waren voor hen een enorme opsteker.
Nog nooit eerder had iemand iets aan hen gegeven, en zeker niet van zo ver..!
Tenslotte
Ja de reis was lang, maar het meest opvallende is wel, dat op alle drie de plaatsten ons verteld werd dat men zo geraakt was door het feit dat er mensen in Nederland zijn, die bereid zijn om te geven, om te bidden, om te reizen en om hun liefde te geven aan mensen die zo heel ver weg wonen!
Wij als werkgroep willen graag doorgaan met het dienen van de christenen in Roemenixeb, wilt u ons daar mee blijven helpen? Ds. Siminel en zijn vrouw Lia hebben me met klem gevraagd om u heel hartelijk te bedanken voor alle spullen, bij deze doe ik dat, samen met onze dank en waardering.
Dit najaar hopen we opnieuw een deeltransport naar Roemenixeb te sturen.
Het rekeningnummer van de SDOK te Hoogblokland (waar wij onder vallen) is:
3852.87.445 o.v.v. Projectnr. 8350 (afd.Gorinchem) Als u dit erbij zet, is uw gift voor onze werkgroep.
Godsx92 zegen toegebeden!
Anton en Heidy Burger
Peppeldreef 26
4254BL Sleeuwijk.
0183-304255 of 06-36341807
Nieuwsbrief Roemenië juni 2011
Sleeuwijk, Juni 2011
"…..wat gaat het u aan? Volgt gij mij" (Joh. 21: 22b)
Lieve vrienden!
Misschien een wat vreemde tekst boven een rondzendbrief, die enige verduidelijking vraagt. Ik zal dat dan ook doen. Toen we begin mei terug waren van een reis van zo’n 6000 km. naar diverse plaatsten in Roemenië, waren er verschillende mensen die me vroegen of dit nu allemaal nog wel nodig is: Roemenië is een EU-land, er zijn in Nederland ook heel veel Roemenen en het kost toch best veel geld en moeite allemaal…! Allemaal waar, het gaat niet van zelf en het kost ook inderdaad wel wat: Ans en ik kwamen beiden wat gehavend terug uit de strijd: Ans met gekneusde ribben en ik met een gekneusde knie..Toch weet ik heel zeker, dat we daar waren waar de Here God ons wilde hebben op dat moment. Ik weet heel zeker dat we Hem dan ook gevolgd zijn. Leest u maar verder over een paar wonderlijke ontmoetingen.
Baia de Arama
Op maandagmorgen vertrokken we al vroeg om opnieuw af te reizen naar Baia de Arama: Een plaatsje aan de andere kant van de Karpaten. In onze bus hadden we ongeveer 800 kg. aan hulpgoederen. De voorganger en zijn vrouw die we al kenden van de vorige reis ontvingen ons letterlijk met open armen. Met man en macht zijn ze een kerk annex gemeenschapshuis aan het bouwen, om de armen (voornamelijk zigeunergezinnen) te helpen en hen ook de weg naar de Here Jezus te wijzen. De goederen hebben we diezelfde dag uitgedeeld. Onze rol in dit hele gebeuren is bescheiden: Alles gebeurt door en voor Roemenen, onze voedselpakketten zijn alleen een aanmoediging, maar volgens de voorganger betekent ons bezoek van zo heel ver enorm veel voor hen en de hele gemeenschap.
Baptist Theological Institute, Boekarest
Dinsdagmorgen opnieuw een lange reis voor de boeg: Boekarest. Hier was ik na al die jaren nog nooit geweest en ik was erg benieuwd hoe het er uit zou zien. Ons doel was de Baptisten Bijbelschool, een oud gebouw waar zo’n 70 studenten opgeleid worden tot voorganger. Sinds de oprichting in 1921 zijn hier zo’n 1000 dominees opgeleid. Wat was ons doel? Het klinkt gek, maar de studenten op deze school eten vaak niet veel meer dan droog brood en gekookte aardappels. De Baptistenkerken in Roemenië ondersteunen de school, maar hebben zelf ook weinig middelen. De overheid subsidieert de school ook niet. Onze bus was dus weer vol met een kleine 1000 kg aan levensmiddelen, en opnieuw gingen we de Karpaten door. Onze bus, die inmiddels een respectabel aantal kilometers op de teller heeft staan, hield zich goed en alles kon ’s avonds uitgeladen worden. Wij als gasten kregen een goede maaltijd en we voelden ons dan ook zeer welkom. De studenten waren met Paasverlof en wij mochten in één van de slaapzaaltjes in wat oude ‘ziekenhuisbedden’ overnachten. Geen hanengekraai of blaffende honden de volgende morgen, maar hardwerkende straatwerkers…Bij het afscheid was de administrateur van de school zeer geroerd en vertelde hij ons, dat ze vaak gasten hadden, maar nooit gasten die van zo ver kwamen om iets te brengen..
Zuid Roemenië
Ons laatste reisdoel was bijna net zo ver als naar Boekarest: Het diepe zuiden, nog voorbij de stad Craiova. Hier wonen en werken twee Roemeense Evangelisten met hun vrouwen, die samen zo’n 12 gemeenten hebben gesticht en daar leiding aan geven. De reis ging opnieuw door de Karpaten, nu op een ander punt. Het was erg warm en de reis duurde lang, maar ook nu weer waren we meer dan welkom. Een klein zigeunerkerkje in een smerig dorpje was ons doel en we mochten eerst luisteren naar wat liederen, die weliswaar niet helemaal zuiver klonken, maar wel heel erg gemeend waren! De meegebrachte spullen werden eerlijk verdeeld en bij een van de Evangelisten bleven we slapen. De Bulgaarse grens was met het blote oog te zien, de Servische grens was ook niet ver. We waren ‘in the middle of nowhere’ en ik voelde me erg ver van huis! De Evangelist vertelde ons, dat een gedeelte van onze spullen naar Bulgarije gebracht zou worden, waar ook nog veel Roemenen wonen. Ons bezoek en de meegebrachte spullen waren voor hen een enorme opsteker.
Nog nooit eerder had iemand iets aan hen gegeven, en zeker niet van zo ver..!
Tenslotte
Ja de reis was lang, maar het meest opvallende is wel, dat op alle drie de plaatsten ons verteld werd dat men zo geraakt was door het feit dat er mensen in Nederland zijn, die bereid zijn om te geven, om te bidden, om te reizen en om hun liefde te geven aan mensen die zo heel ver weg wonen!
Wij als werkgroep willen graag doorgaan met het dienen van de christenen in Roemenië, wilt u ons daar mee blijven helpen? Ds. Siminel en zijn vrouw Lia hebben me met klem gevraagd om u heel hartelijk te bedanken voor alle spullen, bij deze doe ik dat, samen met onze dank en waardering.
Dit najaar hopen we opnieuw een deeltransport naar Roemenië te sturen.
Het rekeningnummer van de SDOK te Hoogblokland (waar wij onder vallen) is:
3852.87.445 o.v.v. Projectnr. 8350 (afd.Gorinchem) Als u dit erbij zet, is uw gift voor onze werkgroep.
Gods’ zegen toegebeden!
Anton en Heidy Burger
Peppeldreef 26
4254BL Sleeuwijk.
0183-304255 of 06-36341807
Nieuwsbrief Roemenie
Werkgroep
Hulp Roemenixeb
Afd. Gorinchem van Stichting De
Ondergrondse Kerk te Hoogblokland 1994-2010: Hulp en ondersteuning aan kansarme gezinnen,
ouderen, Hiv-gexefnfecteerden en mensen met een handicap, in Roemenixeb.
Sleeuwijk, augustus 2010
Lieve vrienden!
x91De liefelijkheid van de Here, onze God, zij over ons, en bevestig Gij het werk onzer handen over ons, ja, het werk onzer handen, bevestig dat.x92 Ps. 90:17
Deze tekst las ik pas en ik ben er over na gaan denken: Aan de ene kant is het een gebed om Godsx92 genade en liefdevolle nabijheid, en aan de andere kant een dringende vraag of de Here wil laten merken (bevestigen) of het goed is wat we doen met onze handen en voeten. Voor het kleine stukje werk wat we samen met Ds. Siminel Lazar in Roemenixeb mogen doen, is dit erg toepasselijk. Maar het is ook voor u, die thuis op de ene of andere manier de Here mag dienen!
Wat is er sinds januari gebeurd?
In april zijn wij (Dannie, Leander, Ans en Anton) naar Deva geweest, om mee te helpen de 12 ton met hulpgoederen te verdelen. 12 ton klinkt niet als heel veel, maar geloof me, als je dit in levensmiddelenpakketten verdeelt is het heel erg veelx85!
De spullen die wij versturen worden op pallets vervoerd, en voor we gaan uitdelen maken we eerst pakketten in plastic curverboxen, die later meestal weer netjes aan ons teruggegeven worden, zodat we ze daarna weer kunnen vullen voor de volgende families. In zox92n pakket zit dan o.a. olie, bloem, suiker en macaroni, en niet te vergeten de potjes met groenteconserven. Het vervoer gebeurt met onze bus, die het soms wel erg zwaar heeft op de ritjes naar boven!
Batrina
Deze keer waren we o.a. uitgenodigd om enkele dagen door te brengen in Batrina, het dorp wat slechts bereikbaar is door 22 km. een onverharde weg te volgen. In Batrina en de dorpjes eromheen wonen veel ouderen, die van ons weer een mooi levensmiddelenpakket hebben ontvangen. Omdat de auto van de locoburgemeester het begeven had, moesten we de hele reis naar Batrina zelfs twee keer maken, beide keren met een volgeladen laadruimtex85Het verblijf in Batrina was een hele ervaring, met name omdat er geruime tijd geen stroom was door een stroomstoring. Verder was het water uit de put wel erg koud, maar wel heel erg lekker om te drinken! Ans heeft nog wat fijne kneepjes van de Roemeense kooktechnieken mogen leren, omdat ze maar liefst een hele dag opgetrokken heeft met enkele dames uit Batrina. De pakketten werden met veel enthousiasme in ontvangst genomen, evenals de leesbrillen, en de meegebrachte Nieuwe Testamenten.
Baia de Arama
Op zaterdag zijn we, na uitgebreid afscheid genomen te hebben, naar Deva terug gereden, waar we ook de zondag doorgebracht hebben. De eigenaar van het Pension waar we enkele nachten geslapen hebben, Paul Dorr, bleek ook de organist van de Baptistenkerk in Simeria te zijn, waar we voor de zondagmiddagdienst uitgenodigd werden. Maandagmorgen was het alweer vroeg op, om de lange reis door de Karpaten naar Baia de Arama te maken, met opnieuw een hele lading pakketten, knuffels en gebreide spulletjes bij ons. Hier hebben we een klein kerkje bezocht waar de leden voornamelijk zigeuners zijn. Tien jaar geleden was hier nog geen enkel christelijk getuigenis, maar doordat een dominee uit Timisoara met zijn gezin hier naartoe uitgezonden is, is er langzaamaan een gemeente ontstaan. Het was hartverwarmend om deze mensen tot eer van God te horen zingen! Veel te snel moesten we alweer vertrekken, om de reis van 3 en een half uur terug zo veel mogelijk bij daglicht te kunnen maken.
Ons bezoek aan Deva was wederom een onvergetelijke ervaring en wederom hebben we mogen ervaren dat het werk van onze handen bevestigd is!
En verder?
Deze zomer zijn we als gezin ook in Roemenixeb geweest, en hebben o.a. de bruiloft van de oudste dochter van ds. Siminel, (Ruth) meegemaakt, wat een heel bijzondere dag was.
Ook hebben we Emil en zijn moeder in Vetel bezocht. Emil is gehandicapt en ligt vaak op bed. Het huisje waar ze wonen is niet geschikt voor hem, en moet aangepast worden, wat we ook graag met jullie steun willen realiseren.
Voor het najaar willen we graag nog 5 pallets levensmiddelen versturen, wat zox92n x80 750,- gaat kosten. Mogen we weer op jullie medewerking rekenen? We zijn erg blij met alle (financixeble) steun, gebeden of andere bemoedigingen die we ook nu weer van jullie hebben ontvangen!
Het rekeningnummer van de SDOK te Hoogblokland (waar wij onder vallen) is:
3852.87.445 o.v.v. Projectnr. 8350 (afd.Gorinchem) Als u dit erbij zet, is uw gift voor onze werkgroep.
Godsx92 zegen toegebeden!
Anton en Heidy Burger, Peppeldreef 26, 4254BL Sleeuwijk. 0183-304255 of 06-36341807
Nieuwsbrief
Werkgroep x91Geeft gij hun te eten…x92 Lukas 9:13
Hulp Roemenixeb
Afd. Gorinchem van Stichting De
Ondergrondse Kerk te Hoogblokland
1994-2010: Hulp en ondersteuning aan kansarme gezinnen, ouderen, Hiv-gexefnfecteerden en mensen met een handicap, in Roemenixeb.
Sleeuwijk, januari 2010
Lieve vrienden!
x93Want Hij zal aangaande u zijn engelen gebieden, dat zij u behoeden op al uw wegen;x94 Ps.91:11
Wat een bijzondere woorden uit deze oude psalm! Alhoewel de eerste maand van dit nieuwe jaar alweer bijna voorbij is, geldt deze belofte voor elke dag en voor allen die God liefhebben. Het betekent niet dat ons leven zonder moeite zal verlopen, maar we mogen zeker weten, dat elke stap die we doen onder Zijn bescherming is!
Een korte terugblik
2009 was geen makkelijk jaar voor ons, maar toch mogen we met dankbaarheid terugkijken op dat wat er gedaan is:
Maar liefst twee transporten met in totaal ruim 15 ton aan hulpgoederen mochten naar Deva vertrekken en zijn daar ook veilig aangekomen! Alles is eerlijk verdeeld, en de volgende mensen hebben op de xe9xe9n of andere manier iets mogen ontvangen:
xb7 De zigeunerwijk vlak bij de kerk in Deva werd diverse malen voorzien van levensmiddelen en kleding.
xb7 Ouderen in Calan, Batrina en andere dorpen werden bezocht en hebben een levensmiddelenpakket ontvangen. Met hen werd gepraat, naar hen werd geluisterd en soms werd er ook met hen gebeden.
xb7 Vele dozen incontinentiemateriaal werden afgeleverd bij o.a. Emil, Helena en anderen die hiervan afhankelijk zijn.
xb7 Veel dozen met daarin een kraampakket werden afgeleverd bij zwangere vrouwen.
xb7 De bus van ds. Siminel werd (mede door uw hulp!) weer eens opgelapt, zodat hij verder kon met het bereiken van x91mensen zonder hoop.x92
Veel sponsors bleken, ondanks de crisis, toch bereid om iets te geven, ik denk aan: Jam, potjes Hak, suiker, fruit enz.
15 ton voor een land wat in de top-3 van armste landen in Europa staatx85Heeft dat wel zin? Weet u, ik kijk elke dag even naar het logo op mijn bus en denk soms aan dat liedje van Elly en Rikkert: x935 broden en 2 vissen, het was niet eens zo veel. Maar toen de Heer het zegende, toen werd het toch nog veelx85!x94
Wij mogen gewoon doen wat we als opdracht meegekregen hebben, de rest mogen we aan de Here God overlaten!
En 2010?
Tja, eigenlijk is het geen vraag. We hopen ook dit jaar weer twee transporten te verzorgen. De inzameling van goederen is al weer gestart.
In maart willen we bij de A.H. in Sleeuwijk weer een voedselactie houden en halverwege april is het dan de bedoeling dat we weer afreizen naar Deva. Opnieuw is het in de planning dat Dannie (onze oudste zoon), Leander (zijn neef) en Ans (mijn oudste zus) mee zullen gaan. De reis is lang en soms gevaarlijk, dus vragen we uw gebed hier voor!
In het najaar hopen we dan weer genoeg geld te hebben voor een tweede transport.
Tenslotte
Zoals u misschien gezien hebt, zit er bij de nieuwsbrief een antwoordkaart met een vraag om sponsoring. Ik wil u vragen om hier over na te denken. We zijn een kleine werkgroep, maar toch weet ik heel zeker dat uw gift goed gebruikt wordt! De afgelopen jaren hebben we een aantal trouwe sponsors gehad, waar we erg blij mee zijn. Toch merken we dat er nieuwe sponsors nodig zijn. We zouden het heel fijn vinden als u daar iets in zou kunnen betekenen! Ik moest denken aan de burgemeester van Batrina die ons met de volgende woorden verwelkomde toen we voor het eerst zijn dorp bezochten: x93Nu weet ik dat God Zijn aangezicht naar ons toegekeerd heeft!x94
Door uw steun kunnen mensen bereikt worden die de Here Jezus nog niet kennen!
Mocht u mee willen doen voor een klein of groter bedrag per maand, stuurt u de antwoordkaart dan aan ons terug. Het automatisch overmaken moet u wel zelf met uw bank regelen, wij zijn te klein om dit voor u te kunnen doen.
(Een eenmalige gift is natuurlijk ook van harte welkom!)
Genoeg gepraat over geld, wij als werkgroep wensen u een goed jaar toe, een jaar onder de leiding en de bescherming van de Allerhoogste!
Het rekeningnummer van de SDOK te Hoogblokland (waar wij onder vallen) is:
3852.87.445 o.v.v. Projectnr. 8350 (afd.Gorinchem) Als u dit erbij zet, is uw gift voor onze werkgroep.
Godsx92 zegen toegebeden!
Anton en Heidy Burger, Peppeldreef 26, 4254BL Sleeuwijk. 0183-304255 of 06-36341807
hulproemenie@gmail.com www.helproemenie.web-log.nl
Nieuws uit Roemenie
Werkgroep
x93Hulp Roemenixebx94
Afd. Gorinchem van Stichting De
Ondergrondse Kerk te Hoogblokland 1994-2009: Hulp en ondersteuning aan kansarme gezinnen,
ouderen, Hiv-gexefnfecteerden en mensen met een handicap, in Roemenixeb.
Sleeuwijk, juni 2009
Lieve vrienden!
x91Leer mij volgen zonder vragen; Vader, wat Gij doet is goed!x92
Zomaar een regel uit een oud lied: x91Wat de toekomst brenge mogex85.x92. Zomaar een regel die me regelmatig te binnen schoot de afgelopen weken, in het ziekenhuis en thuis op bed. Herstellend van een campilo bacter-infectie, hoogstwaarschijnlijk opgelopen tijdens onze laatste reis in Roemenixeb. Gek genoeg ook een regel die me te binnen schoot als ik mensen ontmoette in uitzichtloze situaties. We weten maar zo weinig, we begrijpen maar een heel klein beetje. Toch mogen we volgen, met of zonder vragen, maar in het geloof dat onze Hemelse Vader toch alles onder controle heeft!
Hoe was de reisx85?
Terugkijkend kunnen we alleen maar heel dankbaar zijn voor alles wat we hebben meegemaakt! We zijn dankbaar voor Godsx92 bescherming die we xe9xe9n keer wel heel erg sterk ervaren hebben toen we ternauwernood aan een ernstig ongeluk ontsnapten. Dankbaar zijn we ook voor de 240 voedselpakketten die we mochten uitdelen aan zigeunerfamilies, ouderen en gezinnen. Dankbaar zijn we tenslotte ook voor het feit dat er weer precies genoeg was om alles te kunnen betalen! Uw gebeden en steun hebben dit mogelijk gemaakt, hartelijk dank daarvoor!
Een niet zo populaire wijk in Devax85
Na een lange en vermoeiende reis via een gastvrij x91Gasthofx92 in Z-Duitsland en een heel bijzonder Motel in Mako-Hongarije, arriveerden we op donderdagmiddag in Deva. Het weerzien met br. Siminel en zijn gezin was ontroerend en we kregen precies een uur om op adem te komen, want er stond nog een bezoek aan het zigeunerkwartier in Deva op het programma. Na 16 jaar Roemenixeb durf ik te zeggen dat de krotjes waar deze mensen in leven tot de allerslechtste behoren die ik ooit gezien hebx85De sfeer tijdens het uitdelen van de HAK-potjes was wat grimmig, en de leider van de wijk moest alle zeilen bijzetten om de orde te handhaven. Zigeuners zijn niet populair in Roemenixeb, en Deva maakt hierop geen uitzondering. Velen staan niet eens geregistreerd en bestaan dus eigenlijk niet. Vaak leven ze van wat ze kunnen verhandelen, wat vaak ook eerst weer gestolen is. Hen bereiken met het Evangelie van Godsx92 liefde vereist veel geduld en doorzettingsvermogen. Br. Siminel vertelde dat hij er best moeite mee heeft, maar dat God het echt op zijn hart gelegd heeft om het toch te doen. En dan te bedenken, dat deze zelfde zigeuners het waren die nog maar kort geleden in zijn kerkje ingebroken hebben en van alles meegenomen hebbenx85Het is wel duidelijk dat het niet zo veel te maken heeft met onze gevoelens, maar veel meer met Godsx92 liefde voor verloren mensen!
Calan, uitzichtloos industriestadje.
Ik heb al eerder geschreven over Calan, een vies industriestadje waar de ijzerindustrie verdwenen is, met als gevolg grote werkloosheid. Hier zijn we diverse malen heen gereden en hebben veel pakketten mogen uitdelen, voornamelijk aan zeer arme gezinnen. Br. Benjamin is een voorganger die zelf kampt met gezondheidsproblemen, maar zich volledig inzet om zijn stadsgenoten te helpen. Hij woont in een flat dicht bij een complex wat x91Hotel Calanx92 heet. De naam dekt de lading niet helemaal, want het is allerminst een hotelx85.In dit gebouw van 8 verdiepingen wonen alleen maar zigeuners. De bovenste etages lekken bij regen en veel ramen zijn kapot. Op de dag voor ons vertrek wilden wij hen bezoeken met voedsel, maar de plaatselijke politie was niet bereid om mee te gaan, en zonder hun assistentie zou dit onverantwoord zijn geweest. Het gevoel van teleurstelling hierover raakten we niet snel kwijt.
Batrina: Een hartelijk weerzien!
Op zaterdag vertrokken we met stralend weer richting Batrina, het dorp wat boven op een berg ligt. Om er te komen moet je eerst 22 km. over een onverharde weg naar boven rijden, maar met wat geduld gaat dat prima, en wordt je beloond met prachtige vergezichten, kabbelende beekjes en vooral veel rustx85! Het weerzien was hartelijk, de voedselpakketten werden eerlijk verdeeld en wederom kon de burgemeester iets vertellen over zijn geloof in de Here Jezus. De 250 kg. pootaardappeltjes waren erg welkom, en zouden de volgende dag al gepoot worden. Ze hebben een lange reis gemaakt vanuit Biddinghuizen, maar zullen de ouderen in Batrina een mooie wintervoorraad geven! Mijn zus Ans en ik liepen het dorp wat verder in, en werden ergens binnen uitgenodigd. De zoon en kleindochter van de vrouw zaten aan de zelfgevangen forel, maar hun maaltijd moest onderbroken worden voor ons, de gastenx85Na hevig aandringen namen wij hun plek in en aten enkele happen vis, wat brood en wat gekookte kool. Weigeren is zeer onbeleefd, maar toch voel je je niet erg op je gemak op zox92n moment! De dag werd afgesloten met een door de burgemeester gebraden lammetje, een groot geschenk voor dit arme dorp. Tevens werd mij een stuk grond aangeboden, wat ik als mijn bezit mag beschouwen en waarop ik desnoods een blokhut of huis mag bouwen. Ik heb er nooit om gevraagd, maar toch betekende het veel voor me! De reis terug naar Deva verliep niet sneller dan de heenreis, maar wel was het erg stil op de achterbank van de bus. Dannie en Leander vermaakten zich prima met xe9xe9n of ander beeldschermpje, Siminel was moe, Ans dacht na en ik had al mijn aandacht bij de weg nodig. Het was een bijzondere dag geweest!
Afscheid
Op dinsdag namen we afscheid van br. Siminel en zijn vrouw Lia. Het verlangen om verder te gaan met dit stukje werk in Godsx92 wijngaard werd opnieuw tegen elkaar uitgesproken. Het is ons verlangen dan ook, om dat te blijven doen. Uw steun en gebed blijven daarbij hard nodig!
Het rekeningnummer van de SDOK te Hoogblokland (waar wij onder vallen) is:
3852.87.445 o.v.v. Projectnr. 8350 (afd.Gorinchem) Als u dit erbij zet, is uw gift voor onze werkgroep.
Godsx92 zegen toegebeden!
Anton en Heidy Burger, Peppeldreef 26, 4254BL Sleeuwijk. 0183-304255
hulproemenie@gmail.com www.helproemenie.web-log.nl
Bedankt voor uw interesse!
Het is al weer een jaar geleden dat we met deze site zijn begonnen. In een jaar tijd hebben we bijna 1000 mensen mogen begroeten. Bedankt voor uw interesse! Wilt u ons a.u.b. (blijven) steunen in dit belangrijke werk?
Nieuws uit Roemenie
Lieve vrienden!
x91Groot is uw trouw o Heer, mijn God en Vaderx85..!x92
Dit zijn woorden uit een heel oud lied, die zomaar boven kwamen borrelen, toen ik ging zitten om deze nieuwsbrief te gaan schrijven. En het is waar! Opnieuw mag ik tegen u zeggen dat er x91geen schaduw van omkeerx92 is bij de God die ik mag dienen, bij de God die ook u mag kennen en dienen! Zijn trouw heeft er voor gezorgd, dat er weer tonnen aan voedsel zijn afgeleverd in Deva. Zijn trouw was het, die ons daar veilig heeft gebracht en veilig weer naar huis liet gaan. Daarom wil ik ook beginnen met Hem daarvoor te danken aan het begin van deze brief.
Wat is er allemaal gebeurd de laatste maandenx85?
Vorig jaar november mochten we voor het laatst Deva bezoeken, waar toen een hele vracht sneeuw en ijs lag. Na deze reis was de x91potx92 leeg. Er was precies genoeg om alle kosten te betalen, maar er was niets over. Gelukkig begon al snel de bodem van de pot weer bedekt te raken, en ook begonnen er weer spullen binnen te stromen. Genoeg reden om een nieuw transport voor te gaan bereiden! De voedselactie in Sleeuwijk bij de A.H. was een enorm succes en een nieuw record: Nooit eerder haalden we in zox92n korte tijd 50 bananendozen met levensmiddelen op! Rolstoelen werden me aangeboden, matrassen, 7500 potjes van de HAK, een goede fiets en niet te vergeten de paar honderd stukken breiwerk, die weer met veel liefde door enkele dames in elkaar gezet zijn. Op het laatst (het grote transport via de S.D.O.K. was toen al weg) kwam er nog zoveel binnen, dat onze eigen spullen nauwelijks nog in de bus pasten!
De reis
De reis hebben we met zx92n driexebn gemaakt deze keer. Frank, die al weer enkele jaren onze vaste x91Duitsex92 reisgezel is, was aan zijn hand geopereerd en moest verstek laten gaan. Mattijs (onze pleegzoon) en Dannie (onze zoon) gingen wel mee, en hebben hard gewerkt om alle spullen weer te verdelen.
Bratana, Muncel en Calan
Maandag was ons eerste doel het bergdorp Bratana. (U weet wel, waar we de vorige reis bijna niet konden komen door ijs en sneeuwx85.) Ook nu was het weer de vraag of het zou lukken. Er lag geen sneeuw, de weg was vrij van ijs, maarx85x85.het regende zo hard, dat de weg naar boven nu een modderpoel dreigde te worden. En dan is 20 km. klimmen best ver als je geen terreinwagen hebt, maar een al wat oudere VW Transporter..! Wonderlijk genoeg heeft het in Deva de hele dag geregend, maar konden wij droog boven komen met onze bus waar toch meer dan een ton aan hulpgoederen in lag!
Het weerzien was ronduit hartelijk, en net als de vorige keer werd iedereen uitgenodigd in de x91dorpshalx92, waar iedereen zijn spullen kon ophalen. Voordat dit gebeurde, mocht ik hen toespreken en in het kort mocht ik iets delen van de boodschap van Hoop, de boodschap van onze Here Jezus die Zijn leven voor hen gegeven heeft. In dit dorp is alleen de burgemeester een christen en een broeder, Dimitri, die in Duitsland woont en af en toe zijn oude dorp nog bezoekt. We merkten dat beiden bemoediging nodig hadden en ons bezoek mocht daar iets aan bijdragen. Overigens wonen er in Bratana alleen ouderen, verstoken van medische zorg en ver bij de bewoonde wereld vandaan. (De aanrijtijd van een ambulance zou denk ik zox92n 2 uur zijnx85.) Een grote bemoediging voor ons was, dat we bij verschillende huizen aardappels aangeboden kregen. Heel vreemd, want we hadden geprobeerd voor hen nieuwe pootaardappeltjes te krijgen, wat niet gelukt was. Toch hadden ze een enorme oogst gehad met hun oude pootaardappeltjesx85.Ik moest denken aan wat de burgemeester de vorige keer tegen ons had gezegd: x93Nu weet ik zeker, dat God Zijn gezicht naar ons toegekeerd heeft!x94.
Dinsdag en woensdag hebben we Calan en Muncel bezocht. Muncel was erger dan ooit: Ik ben bang, dat de daken van de oude huisjes een volgende zware winter niet zullen overleven! In Calan, een industriestadje met 60% werkeloosheid, was de hulp ook hard nodig. De vele ouderen moeten van een euro per dag leven, terwijl de prijzen van levensmiddelen gelijk of zelfs hoger zijn dan bij ons.
Carol
Ik heb u wel eens over Carol verteld, het jongetje wat een jaar of 4 geleden in het pleeggezin van br. Salomon en zijn vrouw in Deva kwam wonen. Helaas heeft de Roemeense x91jeugdzorgx92 besloten, dat hij terug moet naar zijn ouders in Calan. De 6-jarige Carol komt uit een zigeunergezin, en woont nu in een oude lekkende flat, mag niet meer naar school en moet elke dag mee om ijzer uit de grond te bikken..Siminel en Lia bezoeken hem regelmatig, maar Carol begrijpt niet waarom hij wegmoest bij zijn pleegouders, die zielsveel van hem houden. Wilt u voor hem bidden?
Nieuwe plannen!
Via deze brief wil ik u hartelijk danken. Voor uw gebeden, voor uw bijdrage, voor uw belangstelling!
Het werk gaat door. Niet zonder strijd en moeite: Op de terugreis bijvoorbeeld is de koppeling van de bus gesneuveld. Toch konden we er precies ons huis nog mee halen, daarna reed de bus geen meter meer! Groot is uw trouw o Heer! Een volgend transport wordt weer voorbereid, we onderzoeken de mogelijkheden voor een huis voor ouderen in de buurt van Deva, kortom genoeg om voor te bidden. Wilt u x91onsx92 werk steunen?
Het nummer van de SDOK (waar wij onder vallen) is:
3852.87.445 o.v.v. Projectnr. 8350 (afd.Gorinchem) Als u dit erbij zet, is uw gift voor onze werkgroep.
Godsx92 zegen en nabijheid toegewenst!